آیریش ولفهاند

Irish Wolfhound

سگ های این نژاد به معنای واقعی جسه ای بزرگ و سنگین دارند، به طوری که در هنگام ایستادن به روی دو پای خود به قد بیش از 6 فوت (1.8 متر) مر رسند. در گذشته به منظور شکار گرگ توسط سران و پادشاهان ایرلندی پرورش داده شدند اما بعدها به عنوان سگ ارتش خدمت کردند. آن ها نگهبانان خوبی برای محافظت اند.

خلق و خو

آیریش ولفهاند سگ آرامی است که معمولا با همه همراه میشود. زود اجتماعی شدن و آموزش او را در برابر سگهای دیگر بخشنده و نسبت به گربه های داخل خانه بردبار میکند. او گربه های بیرون از خانه و حیوانات دیگر را به چشم شکار می بیند.

سگ ایریش ولف هاند هوشمند و مهربان است که تمایل زیادی به همراهی با انسان دارد. با خانواده اش آرام، با وقار و علاقه مند است. او بسیار حساس است و برای آموزشش باید از روشهای تقویت مثبت مانند ستایش و پاداش مواد غذایی استفاده کنید. استفاده از کلمات خشن و تنبیه بدنی باعث افسردگی و گوشه گیری در آنها میشود.
زمانی که وظایف یک سگ نگهبان را انجام میدهند، هشدار میدهند ولی مشکوک نمی شوند. در بدن آنها استخوان تهاجمی وجود ندارد، بنابراین برای سگ نگهبان گزینه ضعیفی هستند.

وزن و ارتفاع

وزن در نرها: (۶۴-۶۸) کیلوگرم، وزن در ماده ها: (۵۲-۶۴) کیلوگرم.
قد در نرها: (۸۶-۸۹) سانتی متر، قد در ماده ها: (۸۱-۸۶) سانتی متر.

مشکلات سلامتی

آیریش ولفهاندها عموما سگهای سالمی هستند؛ اما مثل تمام نژادها آنها هم مستعد ابتلا به برخی از بیماریها هستند. ممکن است که همه آیریش ولفهاندها همه این بیماریها را نگیرند اما اگر شما از این نژاد مراقبت میکنید مهم است که نسبت به آنها آگاهی داشته باشید.
حساسیت به داروهای بیهوشی: آیریش ولفهاند به داروهای بیهوشی و برخی داروهای دیگر حساسیت دارند و اگر دوز مشخص و منظمی از آنها مصرف نشود ممکن است منجربه مرگ سگ شود. این حساسیت احتمالا به درصد چربی کم بدن این نژاد نسبت به نژادهای دیگر مربوط میشود. یک دوز معمولی برای سگی به اندازه آیریش ولفهاند بیشتر از چربی کم بدن اوست. دامپزشکی را انتخاب کنید با این حساسیت آشنایی داشته باشد.

شرایط نگهداری

با وجود اندازه بزرگش، آیریش ولفهاند یک سگ خانگی است. او دوست دارد که با افراد خانواده در داخل خانه ای آرام باشد. بهتر است در خانه هایی باشند که پله ندارد، پایین رفتن از پله ها ممکن است به مفاصل آسیب بزند.
دسترسی به یک حیاط محصور امن، جایی که بتواند بدود را برایش فراهم کنید تا خوشحال باشد. برای این نژاد حصار به منظور جلوگیری کردن از تعقیب حیوانات دیگر لازم است. حصار الکترونیکی زیر زمینی برای آنها مناسب نیست. زیرا غریزه تعقیب و گریز آنها به قدری قوی است که بر یک شوک زودگذر غلبه میکند.
سگهای آیریش فولهاند بالغ نیاز دارند که هرروز دو بار هر بار به مدت ۲۰ دقیقه در جایی که بتوانند آزادانه بدوند بازی کنند. آنها از پیاده روی به خوبی لذت میبرند. برای پیشگیری از پیچ خوردگی معده یا نفخ از انجام هرگونه فعالیتی یک ساعت قبل از غذا و دو ساعت بعد از غذا خوردن جلوگیری کنید.
توله سگها نیاز دارند که آزادانه در یک حیاط امن محصور بازی کنند، اما دویدنهای آنان را به چند دقیقه محدود کنید. تا زمانی که حداقل ۶ ماهه نشده اند، نباید زیاد پیاده روی کنند. با یک پیاده روی کوتاه که بیشتر از ۵ دقیقه طول نکشد شروع کنید و تا در طی یک دوره سه ماهه به مسافت یک مایل برسید. آنها نباید به مسافت بیشتر از ۲ مایل برسند، تا زمانیکه یک ساله شوند.
این برنامه ورزشی منظم و تدریجی را ادامه دهید تا زمانیکه به سن ۱۸ تا ۲۴ ماهگی برسد. نژادهای غول پیکر مستعد ابتلا به مشکلات مفصلی هستند ورزش بیش از حد در دوران رشد میتواند به مفاصل آنها آسیب وارد کند.

این نژاد برای نگهداری در آپارتمان مناسب نیست زیرا نیاز به حداقل یک حیاط کوچک دارد تا بتواند فعالیت بدنی و ورزشی را در طول روز انجام دهد. همچنین علاقه زیادی به دویدن در فضای آزاد دارد و اگر در محیط باز قرار نگیرد، کلافه و غیر قابل کنترل می شود.

فعالیت بدنی

آیریش ولفهاند به حداقل ۴۰ دقیقه فعالیت روزانه نیازدارد که بهتر است این فعالیتها در خانه ای با یک حیاط بزرگ محصور انجام شود.
برای اینکه آیریش ولفهاند را از تعقیب طعمه های کوچک اطرافش دور نگه دارید به یک حیاط محصور نیاز است. آنها را نباید در حیاطی با نرده های الکترونیکی زیرزمینی نگه دارید. تمایل شدید آنها به تعقیب و گریز آنقدر زیاد است که شوک لحظه ای بر رویشان تاثیری نمی گذارد.

سگهای آیریش فولهاند بالغ نیاز دارند که هرروز دو بار هر بار به مدت ۲۰ دقیقه در جایی که بتوانند آزادانه بدوند بازی کنند. آنها از پیاده روی به خوبی لذت میبرند. برای پیشگیری از پیچ خوردگی معده یا نفخ از انجام هرگونه فعالیتی یک ساعت قبل از غذا و دو ساعت بعد از غذا خوردن جلوگیری کنید.

طول عمر

حدود 8-10 سال.

آراستن

پوشش آیریش ولفهاند سخت و خشن است. موی روی چشمها و زیر فکش بلند و نازک است. یک ولفهاند ایرلندی بعنوان حیوان خانگی ممکن است که پوششی بلندتر و نرمتر داشته باشد، اما این موضوع برروی او بعنوان یک همدم و همراه تاثیری ندارد. رنگ پوشش او خاکستری، راه راه، قرمز، سیاه، سفید یا حنایی است.
آیریش ولفهاند بطور مداوم در طول سال ریزش مو دارد. برس زدن هفتگی کمک میکند تا پوششی سالم داشته باشد. در سال به بیش از یک یا دو بار حمام احتیاج پیدا نمیکند، مگراینکه بوی بدی بدهد.
برای اینکه پوشش او شست و رفته به نظر برسد باید دل و جرات داشته باشید وبه آرامی موی اضافی روی گوشها را با انگشت شصت وسبابه بکنید و از قیچی و چاقو برای مرتب کردن موی پاها و گردن استفاده کنید. بیش از حد کوتاه نکنید؛ آیریش ولفهاند باید کمی یال داشته باشد.
دندانهایش را ۲ تا ۳ بار در هفته مسواک بزنید تا از تجمع جرم و باکتری در داخل دهان جلوگیری کنید. مسواک زدن روزانه برای جلوگیری از بیماریهای لثه و بوی بد دهان بهتر است.
اگر قادر به شنیدن صدای ناخنهایش برروی زمین هستید، آنها را کوتاه کنید.

تاریخچه

نژاد سگ آیریش ولفهاند در اصل در جنگها برای کشیدن ارابه های مردان بدون اسب مورد استفاده بوده است. او همچنین گوزن، گراز و گرگ هم شکار میکرده است.

آن ها در حدود 7000 سال قبل از میلاد برای اولین بار به ایرلند آورده شده اند.

گرد آوری و ترجمه

تیم تنظیم محتوا مجموعه My Pet